Proces żałoby
Proces żałoby
Każdy człowiek na swój sposób przeżywa stratę bliskiej osoby. Choć proces żałoby przebiega u każdego inaczej, podczas dochodzenia do siebie po stracie wszyscy doświadczamy pewnych wspólnych uczuć.
A menudo describimos como «etapas» las distintas emociones que surgen durante el duelo. Estas etapas no se rigen por un «tiempo real» y las personas no necesariamente pasan por ellas de manera ordenada y lineal. Pueden durar minutos u horas. No es raro pasar de una etapa a otra y luego volver a la primera. Es posible que este proceso se repita varias veces mientras sigue atravesando el duelo.
W procesie żałoby wyróżnia się pięć powszechnie uznawanych etapów. Są to zaprzeczenie, gniew, targowanie się, depresja i akceptacja.
Na początku możesz odczuwać dystans, szok lub odrętwienie. Możesz nawet zastanawiać się, dlaczego nie przeżywasz straty mocniej. To poczucie oderwania jest reakcją obronną. W ekstremalnym stresie pomaga po prostu funkcjonować na podstawowym poziomie. Zaprzeczanie to mechanizm, który nieświadomie pozwala robić to, co konieczne, by żyć dalej w dniach bezpośrednio po stracie.
Złość pomaga nawiązać więź po początkowym odrętwieniu wywołanym żałobą. Możesz odczuwać złość na lekarzy, rodzinę, zmarłą bliską osobę lub Boga. Złość jest nieodłącznym etapem procesu zdrowienia. Wiąże się z bólem, który odczuwasz. Im bardziej pozwolisz sobie naprawdę odczuwać złość razem z bólem, tym bardziej osłabną te uczucia i tym lepiej sobie poradzisz.
Przed stratą i po niej możesz mieć poczucie, że zrobiłbyś wszystko, byle tylko ocalić ukochaną osobę. Powracają myśli „gdyby tylko” i „co by było, gdyby”. Poczuciu winy często towarzyszy targowanie się. Możesz zastanawiać się, czy mogłeś postąpić inaczej, aby ukochana osoba nadal żyła. Możesz podważać decyzje lekarzy i własne. Możesz wracać do przeszłości, by uniknąć bólu teraźniejszości.
Po etapie targowania się pojawiają się głębsze poczucie pustki i żal. Depresja nie jest oznaką choroby psychicznej. To naturalna reakcja na wielką stratę. Gdy strata w pełni dociera do naszej świadomości i zdajemy sobie sprawę, że bliska osoba nie wróci, głęboki smutek (depresja) jest czymś normalnym. Brak depresji po śmierci bliskiej osoby byłby czymś bardzo nietypowym. Depresja jest niezbędnym etapem na drodze do zdrowienia.
Z czasem, przechodząc do etapu akceptacji żałoby, oswajasz się ze stratą. Staje się ona częścią twojej historii i przeszłości. Nie pochłania już twojego życia tak jak na początku. Akceptacja przynosi większy spokój. W miarę przechodzenia przez ten etap znów zaczynasz interesować się niektórymi rzeczami, które wcześniej lubiłeś robić, i czerpać z nich radość. Możesz odkryć nowe zainteresowania i nawiązać nowe relacje. Uczysz się żyć ze stratą w sposób, który pomaga ci się rozwijać i leczyć.
¿Cuánto tiempo me sentiré así?
Każdy człowiek jest inny i każdy inaczej przeżywa żałobę. Każdy podąża własną drogą ku odzyskaniu równowagi. Nie ma właściwego ani niewłaściwego czasu trwania żałoby, jednak wielu ekspertów zgadza się, że jej przeżywanie przez co najmniej rok nie jest niczym niezwykłym.
Powikłana żałoba
Na przebieg żałoby wpływają również relacja ze zmarłym, otrzymywane wsparcie oraz inne czynniki.
A veces, el proceso de duelo puede interrumpirse o prolongarse si la persona ha vivido anteriormente otros acontecimientos o pérdidas traumáticas. Esto puede ocurrir especialmente cuando la otra pérdida es relativamente reciente o no se ha llegado a procesar por completo. Esta experiencia de duelo se conoce como «duelo complicado». A quienes atraviesan este tipo de duelo puede beneficiarles trabajar con profesionales capacitados para abordar situaciones complejas de duelo.
Jeśli po upływie pewnego czasu żałoba nadal będzie się utrzymywać i utrudniać codzienne funkcjonowanie, prosimy o skorzystanie z pomocy specjalisty.
